ماجرا از وقتی شروع شد که تو سربازی به حضرت آقا چند کیلو چای لاهیجان و قند دادند. قندها شربت شدند و موندیم با چای چه کنیم. اون موقع در مضیقه مالی بودیم و تصمیم گرفتیم چای رو مصرف کنیم. کمی بوی خاک میداد که با شستشو قبل از دم کردن مشکل حل میشد.
کم کم عادت کردیم و بعدها هم از بازار تهران چای لاهیجان میگرفتیم و با بهارنارنج، گلاب، دارچین یا هل معطرش میکردیم.
علاقه ما به غذای سالم باعث شد مشتری همیشگی چای لاهیجان بشیم. طوری که الان چای خارجی به نظرمون بدمزه میاد. ضمن اینکه چای لاهیجان اگه مرغوب باشه اصلا بوی خاک نمیده. هرقدر هم بمونه تیره و بدرنگ نمیشه که همین نکته نشون میده رنگ مصنوعی نداره.
ایاکم به چای لاهیجان!
ما را در سایت اتاقی از آنِ خود دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 11